БЧХ - Хамар ба уруул

Дурласаныг чинь мэдээд, дурлалыг чинь хүлээж авахаар дурлан барин бэлдэж эхэлсэн.

... Яагаад заавал хамар гэж би гайхсан. Зүрхний чинь өчлийг яагаад заавал хамар чинь хашгичиж хэлэв гэж гайхаж удаан балмагдсан. Гүн шөнийн нойрондоо, нойт даасан зүүднийхээ оргил мөчид тайлалыг би нь олсон.

БЧХ - Чи бид хоёр

Хичээлийн засварлагааны хэдхэн минутанд сургуулийн гол шатны тэнд өчнөөн төчнөөнөөрөө хүмүүс (за яахав хүүхдүүд) холхилдон зөрж байхад яг тэнд "та бид хоёр" зөрж, "чи бид хоёр" бололцсон.

БЧХ - Би худалч, чи будмал

Чи бол тэ? Чи минь харин надаасаа шал өөр шүү. Яаая. Ямар гээчийн сайхан гэж дүйцүүлэн хэлэх юм бэ, чамайгаа. Хаанаас нь яаж эхлэмээр юм бэ дээ. Гоё сайхныг чинь хаанаас нь эхлэн дурдах вэ. Дурдахаас ч зүрхшээн дуугүй л сүрдэн сууж байх уу?

Чи минь сайхан шүү, хөөрхөн шүү. Ямар ч агуа, гуа сайханд ямар нэг засвар заавал байх хэрэгтэй байдаг биз дээ. Тийм л засварыг чи минь хийсэн шүү дээ.

БЧХ - Би худалч ...

Би бол тэ? Би бол ерөнхийдөө их дажгүй залуу. Даруухан байх гээд дажгүй гэдэг үг сонгочихлоо. Дарж багасгалгүй хэлэхэд ерөөсөө сайхан залуу. Тун чиг сайхан залуу!

БЧХ - Намайг дуудаарай

Чи уйдахаараа намайг дуудаарай. Би уйтгар гунигийг чинь үргээж хөөж явуулчихаад, утга гүехэн наргиагаар ухааныг чинь баясгаж бялууруулж, цаг хугацааг анзаарах сөхөөг чинь алдуулан, чамайг уйдаалгүй цаг хугацааны хажуугаар өнгөрөөж өгье. Чиний хонгор салбадай нь.

Гэхдээ харамсалтай нь

БЧХ - Гийгээч

Гоо сайхан ертөнцийг аварна

Ай чи минь ертөнцийн найдвар болон гийгээч. Гоо үзэсгэлэнгээ гийгүүлэн дэлгээч. "Ерөөс гоо үзэсгэлэн гэдэг чинь дэлгээтэй, тайлаастай, нүцгэлээстэй гоо үзэсгэлэн биш гэж үү"

БЧХ - Долоо дахь захидал

Чамайгаа хайж хаагуур л эс явавдаа. Юуг эс туулж, юунд эс орооцолдов доо. Юунд надаасаа нуугдан дөлнөм?

Гоо үзэсгэлэнгээ нэгмөсөн сэрээчихээд, гоо үзэсгэлэн нэгмөсөн болчихоод надтайгаа учрах гэж байна уу чи минь?

БЧХ - Хаврын мэнд

Хайрт минь хаврын мэнд... Хаврын мэнд хайрт минь! Хавар болж байгааг хамгийн түрүүнд чамдаа дуулгах гэж яарлаа.

Цаана чинь! Хавар айсуй!

БЧХ - Би чадахгүй нь ээ

Би юу чадахгүй вэ? Би чамд сайн байж чадахгүй. Би чамайг харан харан шохоорхон явж чадахгүй. Би чамайг сэтгэлийнхээ мухарт тээн явж чадахгүй. Би ерөөс үлгэн салган байж чадахгүй. Үлгэн салган дурлаж бол бүүр чадахгүй.

Чамаар сэтгэл зүрхээ тэр аяар нь дүүргэж, эзлүүлж тэгээд өөртөө жаахан зай ч гэсэн авч үлдэх гэж тэмцэж гуйж бол чадна.

БЧХ - Дурлалын тоглоом

За эхлээд... Жаахан нээлттэй зан гаргачихъя. Тэгээд энэ хачин, шаааал дэмий ч юм шиг романтик тоглоомыг, хэрэгцээгүй ч гэмээр сээтэгнэлүүдийг зүгээр л хүлээгээд авчихъя. Өөрөө жаахан хүч нэмээд хүртэл тоглочихъё, энэ дүрдээ. Дуртай үедээ эндээс гарчихаж чадна, энэ чинь зүгээр л тоглоом шүү дээ гэж бодоцгооё. (Угаасаа тийм л юм чинь!)

БЧХ - Гуравдахь захидал

Удаах захидалаа удааж байгаад бичсэнд уучлаарай. Чин шударга байцгаая гэж эхний захиа маань эхэлсэн бил үү? Чин шударгаар хэлье: хоёрдахь захидалаа бичиж үнэхээр чадахгүй байна, нэг л юм болохгүй байна. Энэ болохгүй байгаа, болгохгүй байгаа мэдрэмжиндээ үнэнч байгаад энэ (хоёрдахь) захиаг бичихгүй байчихъя. (Мэдрэмжтэй маань хардан булаацалдахгүй биз дээ намайгаа?)

Годотыг хүлээх нь

Маргааш, маргааш, маргааш
Маргаашийн ард дахиад л маргааш байгаа.
Тэр л маргаашууд итгэл найдвар болж гэрэлтэнэ.
Тэгэвч тэр гэрэл хичнээн ойрхон байгаад ямагт нэг хоногийн зайтай...

-- Чи андуураад байна, наад абсурд гээд байгаа чинь уран зохиол хараахан биш юм. Абсурд бол театр юм. Театр гэдэг чинь юусан бил ээ дээ? Театр бол үзүүлж харуулдаг зүйл. Бидний сэтгэлийн дотоодхыг гадагш нь дэлгэж тайзан дээр иллэн харуулсан байг. Энийг ил, тэрийг далд гэж ангилалгүй бүгдийг нь иллээд харуулчихсан байг! (Хөшиг нээв)

-- Өө бурхан минь!

-- Өө яасан? Үзэшгүй муухай байна уу? Тайзан дээр хөглөрөх энэ их хог новшинд эвгүйцээд хэрэггүй дээ.

БЧХ - Анхны захидал

Би чамайг, чи намайг танихгүй. Тиймээс бид ер нь хэнийхээ өмнө ямар дүрээ тоглохов. Чиний өмнө би, миний өмнө чиний босгосон дүр байхгүй. Эхнээсээ л чин шударга байцгаая. Үгүйдээн бүүр болохгүй бол ядахнээ чин шударгын дүрийг эхнээсээ өрж тоглон байя.

"Би чамд хайртай" гэж би чамд хэлмээр байна. Даанч ингэж хэлчихээр одоохондоо худлаа хэлсэн болчих гээд байна бүсгүй минь. Учир нь би 17-хон настай ч аль хэдийн өөр нэгэн эмэгтэйд дурлачихаад байна. Лавхан хэлбэл дурлачихаад шаналан байна. Шаналж цөхрөн хүлээж байна түүнийгээ.

Навчин доороо бөнжийх жимс шигийг...

Хүндэт уншигчидаасаа яаран хүлцэл өчих минь. Нэг сэхээ авахнээ нэлээн удаан хугацаагаар бичлэг оруулаагүй байх юм. Гэхдээ удахгүй нэг хэсэг бичлэг оруулахаар сэдэв олчихоод, бэлтгэн байгаа тул түүнийг эхэлтэл та бүхнийгээ таавар сэлтээр зугаацуулан байя гэж бодлоо.

Карамазовын хөвүүд

За уржнан юм уу даа. Достоевскийн алдарт "Гэм Зэм" зохиолыг уншиж байхад эхэндээ нэг л эвээ олж өгөхгүй эхний хэдэн хуудсан дээр өчнөөн удаж, хэдэнтээ номоо хааж тавиад, уншмаар санагдах мөчийг хүлээж байгаад уншсан удаа бий. Тэр удаад зохиолчийн хэлийг ойлгохгүй шахуу, өгүүлэмжтэй нь нэг л авцаж өгөхгүй байсан юм шиг байгаа юм. Төд удалгүй хэлэмжийг нь, хэлэмжийнх нь утгыг, уянгыг мэдэрмээр болоод эхэлмэгц шуудхан зохиолдоо автаад, уншиж яваа эрчээ алдалгүй явсаар шуудран дуусгаж билээ.

Тэгэхэд яг уншаад дуусахад нэг тиймэрхүү "Достоевскийгоор дутсан" юм шиг мэдрэмж төрөөд, дахиад цааш нь үргэлжлүүлэн уншмаар санагдсан боловч ном нэгэнтээ дуусчихсан тул, дэмий л амаа ангалзуулан амттан дахиад амсчих юм шигээр найдан байгаа мэтээр өөрт минь төсөөлөгдсөн билээ. Мэдээж номоо дахиад эхнээс нь унших тухай бодол орж ирсэн боловч арай болоогүй санагдаад тэгээгүй билээ. Тэгээд тийнхүү явсаар өнгөрсөн жил "Карамазовын хөвүүд" зохиолтой нь уншихаар учрав.

РЖШ3 - Төгсгөсөн нь

Хожим дуулахнээ, амраг хоёр маань зорьсон газраа саадгүй хүрсэн ба, Шекспир ч далайчин анд нартайгаа салах ёсыг гүйцэтгээд, тэндээ суурьшин, театрт шургалан эхний хэдэн жил элдвийн юм хийн аргацааж байгаад хожмоо зохиолч, жүжигчин, найруулагч болсон боловч, ажилдаа хэт их дур өгч шамдан өдөр шөнийн ялгааг умартах шахан явсаар Жульетаг нэгмөсөн уйдаажээ. Мөн энэ хооронд уйдсан Жульета Лондонгийн нэгэн язгууртан хархүүгийн толгойг эргүүлэн амжиж түүнтэйгээ гэрлэх болов.

РЖШ3 - Орголт

Жульетаг гэрлэхийн өмнөхөн нас барсан тул заншлын дагуу хуримын хувцастай нь Фиттоныхны бунханд оршуулав. Үүнийг дуулсан Ромео тэнэг баагий догдолсон сэтгэлээ дарж чадалгүй өдөр шөнө дамнан гашуудсаны эцэст, шөнө дөлөөр гүйн очиж хараад дэргэд нь амиа хорлон үхэв. Шекспир сэрэх цагаас нь ялимгүй хождон ирсэн ба, Жульета сэрэнгүүтээ Ромео хөлд нь үхэтхийн унасан байхыг хараад гайхаж, айсан боловч удалгүй зориг орон үнэхээрийн үхсэнийг нь магадлан үзээд тайвширч эргэн хэвтэв.

РЖШ3 - Шунал

Жульета бүхнийг зохицуулаад, өрөөндөө ганцаараа үлдмэгцээ тагтан дээрээ улаан алчуур өлгөөд дотор орон хүлээв. Хэрвээ тэр ирвэл энэ газарт түүнийг хүлээж байгаа сүүлчийн хүлээлт, энэ газар өнгөрүүлэх сүүлчийн шөнө гэж бодон догдлоно.

Тэгтэл ч алчуур өлгөөд удаагүй байтал Шекспир сүнгэнэн орж ирэв. Жульета илт хөөрөн баяслаа. Өөрийнх нь ирэх эсэхт эргэлзэж, шаналж дээ гэж Шекспир бодож инээмсэглэснээ, инээмсэглэлээ далдлаад:
Ш-- Өр зүрхээ өлмий доор чинь өргөн барьж ивье гэж бодон ирлээ би. Өө энэ чинь юу билээ гэж гишгэж нэгэн сониучирхах бүсгүй лав чи биш...

РЖШ3 - Итгэл

Хурим болох өдөр айсуй. Аль аль айлын талаас хойш болгох шалтгаан үгүй тул аль болох эртлэхийг зорьжээ. Харин Жульета аль нэг Тибалт нэрт хүнээс сураг ирнэ гэж хүлээгээд, шилтгээнээс аль болох гарамгүй байлаа. Гэсэн ч өдөртөө нэг тарч таарах ба, тэгсээр нэг өдөр гарч явахад нь гуйлгачин өвгөн гуйлга гуйж таарав.

"Өвгөн Тибалтийг өрөвдөж хайрла, өршөөнгүй сэтгэлээр энэрч хайрла. Өчүүхэн жаахан хишиг л хайрла. Өглөг буянаа дэлгэж хайрла" гээд эцэс төгсгөлгүй мэт энэрэл хүссэн үгийг бувтнах явах гуйлгачны нэр Жульетийн чихийг дэлсэв.

Гуйлгачин дээр харцаа тогтоон анхаарлаа хандуулваас гуйлгачин түүнийг нь мэдээд нүүр буруулан алхлав. Гуйлгачин хүн атал хүний анхаарлаас холдож хүртэж болох хишгээсээ зугтах нь юутай жигтэй гэж санаад дагахаар болов. Өвгөн таягтай атал ерийн хүнээс ялгалгүй хурдан явах ба олны хөлөөс холдсоны хойно бүр ч хурдан яваад байх шиг санагджээ. Тийн явсаар бөгтөгнөсөн өвгөн Жульетаг Шекспир дээр хүргэн ирэв.

РЖШ3 - Совин

Шекспир хөлгийн бүхээгт, танил дасал болсон өрөөндөө сэрэв. Тэр энэ хөлгийн ахмад билээ. Сэрээд босох гэж яаралгүй, байрандаа өндийн суугаад нэг хөлөө татаж нугалаад бодолхийлэв. Өчигдөр Жульетагаас гарч яваад эргэн шилтгээнд шургалан орж чаджээ. Тэгээд хэрхэн Жульета тун чадварлагаар Ромеод хайртайгийн дүрийг тоглосон ба, тэр хоёр тун зохимжтой сайхан харагдаж байсан зэргийг эргэн санав. Түүнээс бусад бүх хүний дотор баяр бахдлаар дүүрэн байсныг тэр үзсэн билээ. Түүнд Жульета үнэхээр л Ромеод хайртай байж болох юм шигээр гэж бодогджээ.
Ш -- Тархи нь эргэчихсэн залуу бүсгүй... Тэр намайг өөрт нь тохирохгүй гэж бодож байгаа. Тийм ээ би түүнд тохирохгүй. Адилхан тархи нь эргэчихсэн залуу тохирно. Тэгээд тэдний амьдрал эргэлдэж эхэлнэ. Өндөрт эргэлдэх байх.