Гунигт

Хэн нэгний гунигийг мэдрэх хичнээн сайхан

"Хэн нэгэн" гунигаа харамлан тас тас хөхрөхөд хэн гээчийнх нь юу гээчийн сайхан билээ гэж бодогдоод тэсэхгүйд "хэн билээ чи?" хэмээн зориглож чадаад асуулаа.

Зүүд - 1

Зүүдлэхээс айна. Учир нь зүүд надад нэгэн зүйлийг итгүүлэхийг чармайна. Заримдаа чармайснаа чадна. Би итгэнэ...

Урагшаа

Урагшаа! гээд уухайлан давшихаасаа өмнө бодож байвал их зүгээр. Цэргүүд урагшаа гээд давшихаасаа өмнө хангалттай боддоггүй ч ялалт байгуулчихаад байдаг.

Урсгал-1

Ойлгочихлоо. Ойлгогдож байхыг бодвол олиггүй эд бололтой. Дурлалыг ойлгочихлоо. Утгыг нь ойлгочихлоо. Олон олон ойлгочихлоо гэж хашгичдаг хүмүүсийн хэмжээнд л ойлгочихлоо. Тэгээд бас тэр хэмжээнд л хашгичиж байна даа...

Дараагийн

Хэрвээ өмнөх цэг өгүүлбэрийн сүүл цэг байсан бол энэ дараагийн өгүүлбэрийн эхний үсэг.

Цэг

Бүх өгүүлбэр цэгээр төгсдөгтэй адилаар энэ өгүүлбэр ч гэсэн түүгээр дуусж байна.

Бараг л

Яаж чам шиг бараг л байж?

- Байж! Бараг л чам шиг...
- Яаж?

Урхи-2

...Хайр гэдэг хамгийн тансаг урхи бэлдчихээд...

Урхиндаа урих хэрэгтэй. Уран чадмагаар урих хэрэгтэй. Уран дадмагаар урихын тулд урхиа эхлээд нуух хэрэгтэй. Урхиа урхи биш гэж үнэмшүүлэх хэрэгтэй. Өөрөө хүртэл үнэмшсэн байх хэрэгтэй. Өөртөө үнэмшүүлье!

Бэлдсэн урхинд урихын тулд бүхнийг хийх хэрэгтэй.

Урхи-1

Бид бол араатан. Бидний энхрийлэх зөн үрэгдчихсэн гээгдсэн. Үлэмж ихийг бүтээхэд минь саад болсон тул бид гээчихсэн. Бид гайхамшигтай араатнууд.

Үргэлжид ганцаараа байж чадахгүй юм байна. Надад өөр нэг хүн хэрэгтэй. Тийм хэрэгцээ байна. Тэр хүнийг олох хэрэгтэй. Ядаж нэг хүн олох хэрэгтэй!

Яагаад би өөрөө

Яагаад би өөрийнхөө зовиурлахыг шохоорхонгуй ажна вэ?
Яагаад би өөрийнхөө тэнэглэлийг өрөвдөж мишээнэ вэ?

Эргэцүүлэхүйн цагаан толгой

Хэт туйлшранхан тодорхойлох нь:
Философи хийгээд эргэцүүлэл гэдэг бол энгийн зүйл бөгөөд сонгож авсан аливаа үгийн "амьдрал" хэмээх үгтэй хэрхэн агуулгаар холбогдохыг олох явдал юм.

Жишээ:
- Машин - Амьдрал
Амьдралын замаар машинтай хурдлан давхиж явах сайхан. Гэхдээ бензин болоод тормосны тухайд наад захын мэдлэггүй бол танд машинаасаа буугаад алхахыг зөвлөж байна.
- Уул - Амьдрал
Амьдрал уул шиг. Уул руу мацахад хэцүү бас романтик. Уулнаас буухад бүр хэцүү. Түүнийг реализм
- Галт тэрэг - Амьдрал
Зарим хүмүүсийн амьдрал яг галт тэрэг шиг. Тэд хурдан бас аюулгүй явдаг боловч зөвхөн зам тавигдсан газраар л явдаг.

Оддын өвчин

Биеэ тоох гэдэг байгаагийн минь хажууд юу ч биш
Би өөрийгөө бүүр гайхан бишрээд цөхрөхдөө шүтэж байна
Би өөрөө өөрийнхөө улаан фен
Чи бас миний фен болох уу?

Тайлбар: Энэ бичлэгийн шүлэг нь далдаганахуй, гарчиг нь хошигнохуй, бүрнээрээ "хүний дургүй хүргэхүй" болой.

Мэдрэмж тээвэрлэх

Огт мэдэхгүй дууг анх удаагаа сонсох гээд сонгож авна. Чихэвчээр сонсвол ер нь дээр. Дууг нь маш чангаар тавьчихаад дахин дахин сонсохдоо тэр дуугаар дамжин над руу орж байгаа бүх зүйлийг нь ховх сорон өөрийнхөө дотор үлдээхээр тэмүүлэнгээ тэмүүлэлээ хэзээ ч төгөлдөр болохгүйд харамсан тачааданхан сонссоор ухаан балартах юм уу эргэцүүлэн бодох ямар ч тэнхээгүй болсон үедээ чихэвчээ салгах хэрэгтэй. Тэр дуунд өнөөдрийн гэгдэх бүх л зүйлийг шингээхийг чармайлаа...

Ном

Ойрд ном унших үнэн дургүй болоод байна шүү. Зориг хүрэхгүй байгаа юм уу залхуураад байгаа юм уу бүү мэд ямар ч сонирхол алга. Урьд нь яаж шимтэж уншдаг байсанаа бодохоор инээд ч хүрэх шиг.

Нэг найз маань намайг ид уншдаг байх үеэр нэг удаа ном унших ёстой дургүй гэдгээ хэлж байж билээ. Тэгэхэд би гайхаад л өнгөрсөн лөө. Тэнэг юм болж гэж бодох юм. Найзыгаа ойлгоогүй л явж байж. Дараа нь бас нэлээн хэдэн найз маань ном унших бас л дургүй, яаж ч хичээгээд нойр нь хүрээд байдагаа хэлэхэд нь яагаад тэгээд байдаг юм бол? гэсэн бодол хальт төрсөн нь сүүлд сэтгэхүйн орон зайд маань нэлээн зайг эзлээд тэр ном унших дургүй байдаг нууцад нь нэвтрэхсэн гэж бодоод явж байтал нэг мэдсэн би гэдэг хүн өөрөө ном унших ямар ч дургүй болчихсон байх юм. Ном унших ямар ч сонирхолгүй байх гоё юм аа. Бөөн эрх чөлөө!

Өмнөх бичлэгээ шүүмжлэхүй

Шүүмжлэлээр дамжуулж бүтээснээс дутахааргүй таашаал амсаж болно.
Гагцхүү тэр таашаалыг бусдад найр тавин бусдыг амсахыг хүлээх хэрэг юун...

Мэтгэлцээн үргэлжилж байгааг сонордуулж байгаадаа таатай байна. За ингээд няцаалтын илтгэл тавигдах гэж байна.
Няцаалтын илтгэлийн нэгдүгээр аргумент: Чи юу юм бэ?

Цаас

  Цаас хэзээд дотно. CRT, LCD, TouchScreen, X, Y, Z гээд технологийн ямар ч дэвшилд ямар ч давуу тал байж болно. Давуу талыг нь хүлээн зөвшөөрнө. Гэхдээ цаас хэзээд дотно.
  Цаасан дээр түүх байгаа. Тэр түүх бол дан текст биш юм. Үнэр танар, өнгө будаг, тоос ч тэр цаасан дээрх түүх. Бидний хичнээн үе санамжийнхаа доройг цаасны тусламжаар нөхөж, баяр хөөр, хорсол, гунигаа цаасан дээр сийлж цагаан цээжийг нь эрээн болгож намтар түүхээ үлдээж ирсэнийг тоолох биш ойлгох нь чухал аа.

Сул дорой байх эрх чөлөө

    Эрх чөлөөний тухай яриа бүхэн хүч чадлын эрх чөлөөний эргэн тойронд өнгөрөх нь олонтаа. Харин энэ удаагийн эрх чөлөөний тухай яриа бол сул дорой байх эрх чөлөө.
Хүч чадалтай харагдаж байвал сайхан. Гэхдээ нь зайлшгүй шаардлага биш. Зайлшгүй шаардлага бол эхлээд ямар нэг байдлаар "орших".

Даруу зангийн тухай

Их мөрөн дөлгөөн, эрдэмт хүн даруу гэлцдэг. Энэ үгэнд би итгэдэг. Олон сонссон учраас биш ортой болохыг нь мэдэх учраас итгэдэг билээ.
Эрдэмт хүн даруу гэдэг…
Би хэзээнээсээ олон үгтэй, ойворгон зантай билээ. Ихэрхэн хийрхэж байсан нь олонтаа. Даруу зан гаргаж байснаа лав санадаггүй. Сурсан мэдсэн маань ихгүй ч бас багагүй гэж боддог. Тэгэхээр эрдэмт хүний хэлтэрхий надад даруу зан бага ч атугай байх учиртайсан. Гэтэл тиймгүй ажээ. Мэдэх тутам мэдэмхийрч, чадах тутам чалчих нь улам л ихсэх юм.

Бодлын гүн нуур

Бодлын гүн нуурын эрэг дээр би тайчиж зогсоно. Бодлын гүн нууранд шумбахад гоё ганган хувцас, хөлөг баатрын нөмрөг, хуяг, бамбай, сэлэм хэрэггүй. Иймээс би бүгдийг нь тайлна. Тэгээд умбана, шумбана. Тааваараа эрхэлнэ. Гүнд нь шумбана. Бодлын минь хир уусна. Гэхдээ нуур тунгалаг хэвээрээ.

Миний тухай

Би бол он цагийн горхиноос салаалж одоод одоо ч гэсэн урсгал нь татраагүй нэгэн салаа билээ.
Би бол огторгуйн эхлэлээс тасарч одоод одоо ч гэсэн хязгаарт тулаагүй нэгэн тоосонцор билээ.

Би бол маргаашийн тухай тэмүүлэл дээрээ мацаж гарж чадсан тэмүүлэй билээ.
Би бол энэ бүхнийг элдэв бодол юугаа умартанхан бичиж байгаа бичүүлэй билээ.