БЧХ - Анхны захидал

Би чамайг, чи намайг танихгүй. Тиймээс бид ер нь хэнийхээ өмнө ямар дүрээ тоглохов. Чиний өмнө би, миний өмнө чиний босгосон дүр байхгүй. Эхнээсээ л чин шударга байцгаая. Үгүйдээн бүүр болохгүй бол ядахнээ чин шударгын дүрийг эхнээсээ өрж тоглон байя.

"Би чамд хайртай" гэж би чамд хэлмээр байна. Даанч ингэж хэлчихээр одоохондоо худлаа хэлсэн болчих гээд байна бүсгүй минь. Учир нь би 17-хон настай ч аль хэдийн өөр нэгэн эмэгтэйд дурлачихаад байна. Лавхан хэлбэл дурлачихаад шаналан байна. Шаналж цөхрөн хүлээж байна түүнийгээ.

Навчин доороо бөнжийх жимс шигийг...

Хүндэт уншигчидаасаа яаран хүлцэл өчих минь. Нэг сэхээ авахнээ нэлээн удаан хугацаагаар бичлэг оруулаагүй байх юм. Гэхдээ удахгүй нэг хэсэг бичлэг оруулахаар сэдэв олчихоод, бэлтгэн байгаа тул түүнийг эхэлтэл та бүхнийгээ таавар сэлтээр зугаацуулан байя гэж бодлоо.

Карамазовын хөвүүд

За уржнан юм уу даа. Достоевскийн алдарт "Гэм Зэм" зохиолыг уншиж байхад эхэндээ нэг л эвээ олж өгөхгүй эхний хэдэн хуудсан дээр өчнөөн удаж, хэдэнтээ номоо хааж тавиад, уншмаар санагдах мөчийг хүлээж байгаад уншсан удаа бий. Тэр удаад зохиолчийн хэлийг ойлгохгүй шахуу, өгүүлэмжтэй нь нэг л авцаж өгөхгүй байсан юм шиг байгаа юм. Төд удалгүй хэлэмжийг нь, хэлэмжийнх нь утгыг, уянгыг мэдэрмээр болоод эхэлмэгц шуудхан зохиолдоо автаад, уншиж яваа эрчээ алдалгүй явсаар шуудран дуусгаж билээ.

Тэгэхэд яг уншаад дуусахад нэг тиймэрхүү "Достоевскийгоор дутсан" юм шиг мэдрэмж төрөөд, дахиад цааш нь үргэлжлүүлэн уншмаар санагдсан боловч ном нэгэнтээ дуусчихсан тул, дэмий л амаа ангалзуулан амттан дахиад амсчих юм шигээр найдан байгаа мэтээр өөрт минь төсөөлөгдсөн билээ. Мэдээж номоо дахиад эхнээс нь унших тухай бодол орж ирсэн боловч арай болоогүй санагдаад тэгээгүй билээ. Тэгээд тийнхүү явсаар өнгөрсөн жил "Карамазовын хөвүүд" зохиолтой нь уншихаар учрав.

РЖШ3 - Төгсгөсөн нь

Хожим дуулахнээ, амраг хоёр маань зорьсон газраа саадгүй хүрсэн ба, Шекспир ч далайчин анд нартайгаа салах ёсыг гүйцэтгээд, тэндээ суурьшин, театрт шургалан эхний хэдэн жил элдвийн юм хийн аргацааж байгаад хожмоо зохиолч, жүжигчин, найруулагч болсон боловч, ажилдаа хэт их дур өгч шамдан өдөр шөнийн ялгааг умартах шахан явсаар Жульетаг нэгмөсөн уйдаажээ. Мөн энэ хооронд уйдсан Жульета Лондонгийн нэгэн язгууртан хархүүгийн толгойг эргүүлэн амжиж түүнтэйгээ гэрлэх болов.

РЖШ3 - Орголт

Жульетаг гэрлэхийн өмнөхөн нас барсан тул заншлын дагуу хуримын хувцастай нь Фиттоныхны бунханд оршуулав. Үүнийг дуулсан Ромео тэнэг баагий догдолсон сэтгэлээ дарж чадалгүй өдөр шөнө дамнан гашуудсаны эцэст, шөнө дөлөөр гүйн очиж хараад дэргэд нь амиа хорлон үхэв. Шекспир сэрэх цагаас нь ялимгүй хождон ирсэн ба, Жульета сэрэнгүүтээ Ромео хөлд нь үхэтхийн унасан байхыг хараад гайхаж, айсан боловч удалгүй зориг орон үнэхээрийн үхсэнийг нь магадлан үзээд тайвширч эргэн хэвтэв.

РЖШ3 - Шунал

Жульета бүхнийг зохицуулаад, өрөөндөө ганцаараа үлдмэгцээ тагтан дээрээ улаан алчуур өлгөөд дотор орон хүлээв. Хэрвээ тэр ирвэл энэ газарт түүнийг хүлээж байгаа сүүлчийн хүлээлт, энэ газар өнгөрүүлэх сүүлчийн шөнө гэж бодон догдлоно.

Тэгтэл ч алчуур өлгөөд удаагүй байтал Шекспир сүнгэнэн орж ирэв. Жульета илт хөөрөн баяслаа. Өөрийнх нь ирэх эсэхт эргэлзэж, шаналж дээ гэж Шекспир бодож инээмсэглэснээ, инээмсэглэлээ далдлаад:
Ш-- Өр зүрхээ өлмий доор чинь өргөн барьж ивье гэж бодон ирлээ би. Өө энэ чинь юу билээ гэж гишгэж нэгэн сониучирхах бүсгүй лав чи биш...

РЖШ3 - Итгэл

Хурим болох өдөр айсуй. Аль аль айлын талаас хойш болгох шалтгаан үгүй тул аль болох эртлэхийг зорьжээ. Харин Жульета аль нэг Тибалт нэрт хүнээс сураг ирнэ гэж хүлээгээд, шилтгээнээс аль болох гарамгүй байлаа. Гэсэн ч өдөртөө нэг тарч таарах ба, тэгсээр нэг өдөр гарч явахад нь гуйлгачин өвгөн гуйлга гуйж таарав.

"Өвгөн Тибалтийг өрөвдөж хайрла, өршөөнгүй сэтгэлээр энэрч хайрла. Өчүүхэн жаахан хишиг л хайрла. Өглөг буянаа дэлгэж хайрла" гээд эцэс төгсгөлгүй мэт энэрэл хүссэн үгийг бувтнах явах гуйлгачны нэр Жульетийн чихийг дэлсэв.

Гуйлгачин дээр харцаа тогтоон анхаарлаа хандуулваас гуйлгачин түүнийг нь мэдээд нүүр буруулан алхлав. Гуйлгачин хүн атал хүний анхаарлаас холдож хүртэж болох хишгээсээ зугтах нь юутай жигтэй гэж санаад дагахаар болов. Өвгөн таягтай атал ерийн хүнээс ялгалгүй хурдан явах ба олны хөлөөс холдсоны хойно бүр ч хурдан яваад байх шиг санагджээ. Тийн явсаар бөгтөгнөсөн өвгөн Жульетаг Шекспир дээр хүргэн ирэв.

РЖШ3 - Совин

Шекспир хөлгийн бүхээгт, танил дасал болсон өрөөндөө сэрэв. Тэр энэ хөлгийн ахмад билээ. Сэрээд босох гэж яаралгүй, байрандаа өндийн суугаад нэг хөлөө татаж нугалаад бодолхийлэв. Өчигдөр Жульетагаас гарч яваад эргэн шилтгээнд шургалан орж чаджээ. Тэгээд хэрхэн Жульета тун чадварлагаар Ромеод хайртайгийн дүрийг тоглосон ба, тэр хоёр тун зохимжтой сайхан харагдаж байсан зэргийг эргэн санав. Түүнээс бусад бүх хүний дотор баяр бахдлаар дүүрэн байсныг тэр үзсэн билээ. Түүнд Жульета үнэхээр л Ромеод хайртай байж болох юм шигээр гэж бодогджээ.
Ш -- Тархи нь эргэчихсэн залуу бүсгүй... Тэр намайг өөрт нь тохирохгүй гэж бодож байгаа. Тийм ээ би түүнд тохирохгүй. Адилхан тархи нь эргэчихсэн залуу тохирно. Тэгээд тэдний амьдрал эргэлдэж эхэлнэ. Өндөрт эргэлдэх байх.

РЖШ3 - Үнэний яруу найраг

Жульета хариуд нь юу ч хэлэлгүй суусаар байлаа. Тэгэж тэгэж ямар нэг юмнаас халгаж булзсан байртай сууж байсан Жульетаг тодхон сонсогдох гутлын чимээ цочоов. Өрлөг эх бололтой. Гэхдээ ганцаараа лав биш нь тодорхой байв. Тэр даруй Жульета хаалгаа түгжээд Шекспирийг хувцасныхаа шүүгээнд нүцгэнээр нь нуугаад араас нь хувцаснуудыг нь хамж өгөөд яг хаагаад эргэтэл хаалгыг нь тогшив. Тэрхүү өрлөг эхтэй хамт ирсэн хүн бол Ромео юм. Өрлөг эх Ромеог ирсэн талаар дуулгаад буцав. Жульета сэжиг авхуулалгүйхэн шиг хувцас хунартаа анхаармар болоод хаалгаа нээлээ.

РЖШ3 - Шекспирийн тухай

Олны Шекспир гэх нэрээр нь мэдэх тэр хүн 18-тайдаа гэрлэсэн боловч барагцаагаар 3 жилийн дараа гэрээсээ явж, удалгүй хатан хааны усан цэргийн флотод нэрээ худал мэдүүлэн (Томас Эдгар) элсчээ. Тийнхүү тэнгисийн усан цэрэг болсны хойнох нэгэн удаагийн далайн аянаар Ла-Маншийн хоолойн хавьд далайн дээрэмчидтэй халз тулж хөлөг нь сүйдээд мөн явж байсан хатан хааны шадар тайж барьцаалагдан үлдэж, ихэнх нөхөд нь алагдаад, хэдэн цэрэг жижиг завиар самбаачлан зугтаасан ба нэг аюулаас мултарсан боловч нөгөө аюулаас мултарч чадалгүй завь нь далайн давалгаанд цохигдон үйрчээ.

РЖШ3 - Илчлэлт

Нэг нь тагтаар орж ирэхэд нөгөө нь угтан авч шөнөжин амраглаад үүрээр хагацдаг явдалдаа тэр 2 бүүр дасах тийшээ хандсан байлаа. Анхлан шөнийн харанхуй нэгэнтээ бүчсэн хойно ирдэг байсан бол сүүлдээ бүрий татахтай зэрэгцэн ирж амрагладаг болов. Нэг өдөр Шекспир орж ирмэгцээ Жульетагийн харцнаас ямар нэг хачныг мэдрэв. Тэгээд хана налсхийж даган бага багаар түүн рүү дөхөөд, шүлэглэн хэлэх зууртаа хувцсаа тайчиж эхлэв:

РЖШ3 - Жульетагийн тухай

Жульетагийнх тэр хавьдаа л нэртэй язгууртан айл бөгөөд эцэг нь залуу цагтаа дайн тулааны үеээр Ромеогийн эцэгтэй сүрхий дотносон нөхөрлөж хэд хэдэн удаа нэг нэгнийхээ амийг аварч байсан аж. Дайны дараа тэр 2 эр ярилцан тэдний Жульетаг нас гүйцэх үед нь Ромеод гэргий болгон өгсү гэж тохирч гэргий нартаа зөвшөөрүүлжээ. Олон үгтэй эцэг нь архины халуунаар нэгэн удаа Ромеод Жульетаг гэргий болгохоор эцэг эхүүд нь зөвшөөрсөн тухай ам алдчихжээ. Үүнийг дуулсан Ромео Жульетаг багаас нь харан явсаар бүрмөсөн сэтгэл алдраад, хайрлаж явсан Позалина мэтийн бүсгүйгээ хүртэл тоохоо болин, удалгүй аль байдгаа дайчлан өөрийгөө хүлж баглан тогтоодог дээрээ тулчихаад шаналж гүйцжээ.

Гоо сайхны хууль

Гоо сайхан чинь надад бэлэглэж байж, гоё сайхныхаа нууцыг чамд өгөх, чамд байгаа нууц мөн.
Гоо сайхан хэдий нууцлаг ч, гоё сайхнаараа чамайг чимэж байгаа ч чамтай харьцангуй бол юу ч биш ээ.
Чи өөрөө илүү нууцлаг, илүү сайхан.
Тэгээд ч үзэсгэлэн гоо гэдэг чамд олгогдсон, тэрхэн зуураа гэрэлтээд бүүдийдэг, үүлэн чөлөөний наран шиг зуурдын тэмдэг билээ.
Үнэндээ гоо сайхан чинь чамайг чи гэдгийг, надад таниулах таних тэмдэг л юм билээ шүү дээ...

РЖШ3 - Амраг

Жульета Шекспирийн сарны тухай хэлснийг ойлгосонгүй боловч "амрагаа" гэсэн үг нь түүнд үнэхээрийн их үнэмшил төрүүлж өмнөх 2 өдөр ирж болохгүй л байсан юм байлгүй дээ гэж итгэв.

Шекспир Жульетагийн харцнаас гоморхлын будан арилсныг үзүүтээ учралт болзоогоо хэрхэн товлосоноо сануулах мэтээр:
Ш -- "Сонет шүлэг чамд зориулж бичье. Охин биеээ өгөөч?" гэж хэлчихэв. Тэгээд инээмсэглэх гэснээ азнаад Жульетагийн харцанд юу тодрохыг хүлээв.
Харин тэгэхэд нь Жульета өөдөөс нь эгц ширтсэн хэвээр байсан ба сэтгэл нь хөдөлсөн бололтой, нүднийх нь алим болорон дотроо илт анзаарагдмаар цэлэлзэн дэнжигнээд, ямар нэгэн юманд итгэж ядсан мэтийн байдалтай болон нэг хоёр эгшин байсан боловч үүнийгээ удаан хадгалж чадахгүйгээ мэдээд, нүд нь инээмсэглэлээр дүүрээд, зугуухан боловч тэр дорхноо л мэдэгдмээр байдлаар уруул нь жимийлттэйгээрээ чангаран мушийж ирснээ ам нээн:

Декамерон

Энэ жил ямар эгзэг нь тэгэж сайхан таарсан юм бүү мэд овоо хэдэн ном уншчихаж. Тэдний дундаас Декамерон хэмээх нэгэн ном эрхгүй онцгой санагдав. Декамерон гэдэг нэрийг олонтаа сонсож байсан ч уг номын талаар тэс өөр бодолтой явсан юм байна. Яагаад ч юм ямар нэг гүн ухааны эргэцүүлэл юм уу, эсвэл нягт шигүү номлолоор дүүрсэн судар л биз гэж бодож явсанаа нуух юун.

"Эрэлхэг цэрэг Швейкийн хөгтэй явдал"-г уншиж суутал:
"Нэгэн архиар шахуулж сүрхий согтсон сүсэгт лам мөргөлийн судар тэвэрч унтана гэж дэмийрэхэд нь Швейк гартаа таарсан нэгэн номыг бариулж унтуулваас нөгөөх нь Декамерон хэмээх садар самууныг хөгжөөн өгүүлсэн ном байлаа" гэсэншүү мөр байсныг уншаад тэр номоо хаагаад маргаашнаас нь Декамероныг уншиж эхэлвээ хө :)

РЖШ3 - Хэзээ

Бүсгүй уурласангүй ээ. Хувь заяатай хүртэл хуйвалдчихсан мэт овжин хүлээц гаргаснаар үл барам, ийн танхай зоригт байдалд нь сэтгэл хөдлөн "хүүхэн биеээ хоёр сонэт шүлгээр өгье" гэж доогтойхноор хэлээд инээдээ нууж ядахад нь бүжгийн хэмнэлээр эргэлт таарч эргэв.

РЖШ3 - Тохуурхал

Мань мэтийн жаалуудын зохиол бүтээл оролдох хүсэл, туурвин хатуужих зовлонгийн нь өмнө юу ч эс болон хэмхрэх мэт аж. Хэдүй энэ мэт суу билгээр дорой авч хэнүүс ч гээд ов залийг гаргаад биесээ зугаацуулаад дөнгөх жам энүүгээр нэг бүлгээ.

Иймэрхүү зугааг энд ядмаглаад, ядмагхан ч гэсэн яаж ийгээд дүйх мэт байгаагаар нь биесээ зугаацуулах гэх нь, үлгэрлэвээс үдшийн цагаар үлгэр ший ярьж биесээн зугаацуулах зуур элдэв зугаат явдал энэ тэрүүгээр өрнөчих мэтээр найдах лугаа болой. Өнөө үдшийн зугаагаар өөрийн зүгээс нэгэн элий сюжетийг хүүрнэн балайрсу. Балайрахын сацуу зарим газар нь зарим утгыг барим тавим тодруулан эгээ л дэргэдээс нь үзчихсэн мэт, эсвээс өөрөө тэр явдал дунд хутгалдан явсан мэт тодруулан алиатая.

Өмнөтгөн өгүүлэх нь: Нэгэнтээ "Sheakspeare in Love" хэмээх киног үзсэний догдлолоо дарж дийлээгүйн балгаар мөн иймшүү сюжет урлан үзэхийн хорхой язганан ассан билээ. Тийнхүү ассан хорхойсол минь мөнөө л дээр дурдсан чинь юу ч эс болон хэмхрэх заяатай ч ов залиар аргалан булхайлж, дутуу түүхий ч гэсэн та олонд хүргэн байгаа маань энэ буюу.

Аркис и Фаркис - 4

Ингэчихвэл даанч хялбардчих болов уу? эхэнд.

4-р бүлэг
Аркисыг очиход түүний бараанаар үүд хаалга нь нээгдэв. Баахан гайхсан Аркис юу ч гэсэн босгыг нь даван орлоо. Гэрт нь ороод гайхсан Фаркистай нүүр туллаа.

Ф -- Хаалга үүд хаалттай байсан биш үү? Хаагуур нь ороод ирэв чи?
А -- Үүд хаалга чинь өөрөө нээгдэж угтав... Үнэндээ би ч өөрөө гайхлаа.

Амар мэндээ мэдэлцсэний дараа, Аркис тун эв хавгүйгээр сэтгэлээ ойлгуулав.

Ф -- Өө өнөөг хүртэл үү. Чам мэтийн залуус над олноороо дурлаад, ээрэн тойрон бүлгээ. Тэд олноос юугаараа онцгойрно гэж найдан хүлээв чи?

Аркис и Фаркис - 3

Илүү ухаанаа гээчихмээр л байхсанж

3-р бүлэг
Эхний шөнө
А -- Чи хэн бэ?
Б -- Би сүлд хийморь чинь байна.
А -- Чи тэгээд сүлд юм уу хийморь юм уу?
Б -- Хаха. За за би Билигт өвгөн байна аа.
А -- Өө сайн уу. Таны тухай Аргат өвгөнөөс дуулсан юм байна.
    . . .
Б -- Чи юу асууна, түүний чинь хариулт хаа сайгүй байдаг гээгүй бил үү? Фаркис чамд хайртай эсэх, хариулт нь чамд харагдаж байгаа юм уу.

Аркис и Фаркис - 2

Салгаад хасчихаж чадахгүй нь ээ илтээр

2-р бүлэг
Өөртөө тачаадна гэдэг бол угаасаа ямар ч утгагүй зүйл. Харин эл явдлыг утгатай болгож байгаа нь өөртөө тачаангуй чанар, өнөөг хүртэл тачаангуйг нь түрүүлэн олж хардаг байсан гоо сайхан, сайхан зүйл байгааг, өөрийгөө үгүйсгэн буруутгах биш, өөрийгөө сайн сайхан гэж итгэж хүлээн авч, удалгүй нэгэнт хүлээн авчихсаны дараа сайн сайхны тухай утга нь өөрөө тэмүүллээ алдан, ерөөсөө л хүлээн авч л байгаа бол тэр чинь сайханыг нь хадгалж, сэргээж байгаа болж таарч, өөрийгөө ингэж мэдэрч, өөрийгөө хайрлаж эхэлнэ. Өөрийгөө хайрын өмнө бага багаар ч гэсэн нээж өгнө.