Гэвч би чиний төлөө илүү санааширч байна. Юу гэвээс би шаналал зовлонгоо хүлээн авч байна. Энэ миний л шаналал зовлон, өөр хэнийх ч биш, би л үүнийг шаналж зовж, шархалж зовиурлаж дуусгах ёстой.
БЧХ - Баяртай, Чи минь, Хайрт минь
Гэвч би чиний төлөө илүү санааширч байна. Юу гэвээс би шаналал зовлонгоо хүлээн авч байна. Энэ миний л шаналал зовлон, өөр хэнийх ч биш, би л үүнийг шаналж зовж, шархалж зовиурлаж дуусгах ёстой.
БЧХ - Хардлага
гэж бодсон ч зүүднээсээ их хилэн тээж иржээ. Хардсан бодлоо хайгаад олоогүй ч,
хардсан мэдрэмжтэйгээ, хардаж хилэгнэн өдрийг өнгөрөөлөө:
- 2 уулаа адилхан болохоор нэг нэгэндээ татагдаж байна...
- 2 уулаа адилхан болохоор бас нэг нэгнээсээ уйдна шүү дээ...
- Уйдахаас минь өмнө чи өөрчлөгдөж чадах уу?
- Яагаад заавал би гэж? Чи байж болдоггүй юм уу?
- ... (чи юу ч дуугараагүй)
- За яахав би байг. Би өөрчлөгдөх юм байна тээ, чи тэгээд өөрчлөгдсөн тэр өөр
хүнийг хайрлана гэсэн үг үү? Чамайг тэгээд өөр хүн хайрлахыг чинь намайг
хараад тэснэ гэж бодоо юу? Аль эсвэл тэр үед чинь би өөрчлөгдөн, одооны би
байхгүй болчих юм чинь надад мэдэгдэлгүйгээр яасан ч хамаагүй гэж байгаа юм
уу.
- ... (чи бас л юу ч дуугараагүй)
- За яахав би өөрчлөгдөе. Ерөөсөө л би байн байн өөрчлөгдөөд байя. Чи хайрлаад
байж чадах уу, өөр өөр хүн хайрлаад байж чадах уу. Чи ер нь юунд татагдаад юуг
хайрлах гээд байгаа хүн бэ? Өөр болчихсон би, өөр хүмүүсээс юугаараа ялгарах
юм? Хайрлахад амар гэж үү, амар хялбарын тухайд ялгаагүй л байх аа даа. Аа би
мэдлээ. Өөр хүн хайрлаж байгааг чинь өөр хүмүүс мэдэхгүй шүү дээ. Өнөө л
намайг л хайрлаад байна гэж бодсоор байна. Харин тэгтэл би өөрчлөгдөн, чи тэр
өөрчлөгдсөнийг нь хайрлаж байх нь... Чи өөр өөр хүн хайрласаар байх боловч
үнэнчийн алдартайгаа байх нь!
БЧХ - Нуугдаж тоглох уу - 1
Хайя л даа чамайгаа, харах нүдээ боогоод хайх уу би...
... Яасан бэ чи минь, арай л амархан олоод байна уу? Нээрээ шүү нээрээ, юу ч харагдахгүй байна, хажуугаар нь хараагүй, булхайцаагүй. Харин чамайгаа хачин тансаг үнэрээр чинь л хайж олоод байгаа юм шүү дээ.
Хайя л даа чамайгаа, хамраа бас нэмээд бөглөчих гэж үү...
"Гэм зэм" зохиолын хэлэлцүүлэг
Уучлаарай уншигчдаа. Товчхон өмнөтгөл биччихье. Энэ удаагийн бичлэгийг анхнаас нь блогдоо оруулна гэж төлөвлөлгүй өөр юманд зориулж бичсэн ч өөр газар огт нийтлээгүй блогтоо анх нийтэлж байгаа болно. Жилийн өмнө "Гэм зэм" зохиолоор "review" бичнэ гэж ам гарсан боловч ер өөдтэй болж өгөхгүй өвөл хавар дамжин гурван сар шаналж байж арай гэж дуусгаад 3 хүн рүү явууллаа. Дараа нь уулзаад "ямархуу болж?" гээд асуувал нэг нь уншаагүй, нөгөө нь уншаад юу ч ойлгоогүй гээд, харин гуравдахь нь "чи ер нь их солиотой хог байна шүү" гэж хэлж билээ :)
Жаахан засаж янзлах хэрэгтэй санагдаад далд хийчихсэн байсан чинь нэг мэдэхэд нэг жил өнгөрчээ. Саяхан гаргаж ирээд гүйцээж янзалсан болоод нийтэлж байгаа энэ.
"Гэм зэм" зохиолын хэлэлцүүлэг
- Агуу уярам чадаагүй, бүтээгүйн түүхийн хажууд эгэл даруухан чадчихсан болчихсон түүх илүү биш гэж үү.
- За яахав. Би тэгвэл агуугаас агуу уярам, чадаагүй болоогүйн дэлгэх юм уу хаашаа юм! Утга учир, үр дүнгийн тухай яриаг чинь сөргүүлэн автахуй, уярахуй ярих юм уу? ...
Эмзэг: Чи тэгэхлээр энэ зохиолыг агуу гавьяа төлөвлөчихөөд түүндээ хүрж чадаагүй, магадгүй бүүр хүрч чадаагүй нь яалт ч үгүй гарцаагүй байсан мэтээр аргадан тайлбарлаж буй уярам түүх гэж үзэж байгаа хэрэг үү?
Мундаг: Яагаад үгүй гэж?
Хувиа хичээж, магадгүй өч төчнөөн увайгүй муухай зүйлс хийн байж хурааж хуримтлуулсан хэдийгээ дайчлан гарамгай гавьяа байгуулдаг байсан, мөн үргэлжид хүн төрөлхтний сайн сайхан үйлсийн ул суурь, охь шим нь ийм л замаар бүрэлдэж байсан бол? Ийм л байсан, үргэлжид бас ийм байхаар бол, бас дээр нь би үүнийг мэдчихээд байгаа бол... би юу хийх вэ? Чи юу хийх вэ?
Соломон - Дуунаас дуулдсан дуу (1)
1-р хэсэг
Амраг халуун хайраа амлуулан амсуулан үнсэг
Амтат дарсанд ч дарагдамгүй
Амь сүнсний минь ангааг тайлан тайлан үнсэг
БЧХ - Хамар ба уруул
... Яагаад заавал хамар гэж би гайхсан. Зүрхний чинь өчлийг яагаад заавал хамар чинь хашгичиж хэлэв гэж гайхаж удаан балмагдсан. Гүн шөнийн нойрондоо, нойт даасан зүүднийхээ оргил мөчид тайлалыг би нь олсон.
БЧХ - Чи бид хоёр
БЧХ - Би худалч, чи будмал
Чи минь сайхан шүү, хөөрхөн шүү. Ямар ч агуа, гуа сайханд ямар нэг засвар заавал байх хэрэгтэй байдаг биз дээ. Тийм л засварыг чи минь хийсэн шүү дээ.
БЧХ - Би худалч ...
БЧХ - Намайг дуудаарай
Гэхдээ харамсалтай нь
БЧХ - Гийгээч
Гоо сайхан ертөнцийг аварна
Ай чи минь ертөнцийн найдвар болон гийгээч. Гоо үзэсгэлэнгээ гийгүүлэн дэлгээч. "Ерөөс гоо үзэсгэлэн гэдэг чинь дэлгээтэй, тайлаастай, нүцгэлээстэй гоо үзэсгэлэн биш гэж үү"
БЧХ - Долоо дахь захидал
Гоо үзэсгэлэнгээ нэгмөсөн сэрээчихээд, гоо үзэсгэлэн нэгмөсөн болчихоод надтайгаа учрах гэж байна уу чи минь?
БЧХ - Хаврын мэнд
Цаана чинь! Хавар айсуй!
БЧХ - Би чадахгүй нь ээ
Чамаар сэтгэл зүрхээ тэр аяар нь дүүргэж, эзлүүлж тэгээд өөртөө жаахан зай ч гэсэн авч үлдэх гэж тэмцэж гуйж бол чадна.
БЧХ - Дурлалын тоглоом
БЧХ - Гуравдахь захидал
Годотыг хүлээх нь
Маргаашийн ард дахиад л маргааш байгаа.
Тэр л маргаашууд итгэл найдвар болж гэрэлтэнэ.
Тэгэвч тэр гэрэл хичнээн ойрхон байгаад ямагт нэг хоногийн зайтай...
-- Чи андуураад байна, наад абсурд гээд байгаа чинь уран зохиол хараахан биш юм. Абсурд бол театр юм. Театр гэдэг чинь юусан бил ээ дээ? Театр бол үзүүлж харуулдаг зүйл. Бидний сэтгэлийн дотоодхыг гадагш нь дэлгэж тайзан дээр иллэн харуулсан байг. Энийг ил, тэрийг далд гэж ангилалгүй бүгдийг нь иллээд харуулчихсан байг! (Хөшиг нээв)
-- Өө бурхан минь!
-- Өө яасан? Үзэшгүй муухай байна уу? Тайзан дээр хөглөрөх энэ их хог новшинд эвгүйцээд хэрэггүй дээ.
БЧХ - Анхны захидал
"Би чамд хайртай" гэж би чамд хэлмээр байна. Даанч ингэж хэлчихээр одоохондоо худлаа хэлсэн болчих гээд байна бүсгүй минь. Учир нь би 17-хон настай ч аль хэдийн өөр нэгэн эмэгтэйд дурлачихаад байна. Лавхан хэлбэл дурлачихаад шаналан байна. Шаналж цөхрөн хүлээж байна түүнийгээ.
Навчин доороо бөнжийх жимс шигийг...
Карамазовын хөвүүд
Тэгэхэд яг уншаад дуусахад нэг тиймэрхүү "Достоевскийгоор дутсан" юм шиг мэдрэмж төрөөд, дахиад цааш нь үргэлжлүүлэн уншмаар санагдсан боловч ном нэгэнтээ дуусчихсан тул, дэмий л амаа ангалзуулан амттан дахиад амсчих юм шигээр найдан байгаа мэтээр өөрт минь төсөөлөгдсөн билээ. Мэдээж номоо дахиад эхнээс нь унших тухай бодол орж ирсэн боловч арай болоогүй санагдаад тэгээгүй билээ. Тэгээд тийнхүү явсаар өнгөрсөн жил "Карамазовын хөвүүд" зохиолтой нь уншихаар учрав.