Би дуртай

Дөнгөж мэдсэн юмандаа би дуртай.
Дөнгүүрээс цаахна мэдвэл сонгож чадсандаа би дуртай.
Сонгож чадаад удвал бүгдэд дуртай
Бүгдэд дуртай болоод уйдвал ...
Мэдэхгүй юм даа лав л одоогийн байдлаар тэр хүрж үзээгүй л байна...

Ингээд бодохоор ямар нэгэн юманд дуртай байна гэдэг бол танин мэдэхүйн сул талын илрэл юм уу даа?

Парадокс ба төөрөгдөл

"Парадокс" гээд логикийн сонирхолтой сэдэв бий. Амны зугаа болгоод өнгөцхөн хэдэн зүйл хөндөх нь...

Парадокс бол эргэцүүлэн "хүлхэхэд" яг л амтат чихэр лугаа. Харин хэтэрхий ихээр хүлхвээс "шүдэнд" халтай гэж хашгирмаар байх юм. Парадокс ч тэгэж байгаад ер нь янзтай сонирхолтой эд шүү. Парадокс гэдгийн албан ёсны тодорхойлолтыг санахгүй байгаа ч "өөрөө өөрийгөө үгүйсгэсэн өгүүлэмж" гэчихвэл яадаг юм бол? Эсвэл арай хэнхэгээр "рекурсив мөнхийн үгүйсгэл" гэх юм уу...

Парадоксын цагаан толгой бол яалт ч үгүй "Худалчийн парадокс" билээ. Бас өөр нэг сурах бичиг бүхэнд байдаг алдартай жишээ бол "Үсчний парадокс" буюу ерөнхий тохиолдолд "Расселийн парадокс". Гэхдээ энэ бүхний тухай мэдээж энд дурдахгүй. Эхлээд хэдэн жишээ:

Парадокс - 1:
"Чарльз Чаплинтай хэн адилхан бэ?" гэсэн тэмцээн болоход жинхэнэ Чаплин нууцаар оролцоод 2-р дугаар байранд оржээ.

Суут мэргэн залхуурал

Нэг юм өмгөөлөн дуугарна аа. Юу байж болох уу? Юу ч байсан яахав. Урьд стрессийг өмгөөлж байлаа. Өнөөдөр залхуурал гэдэг этгээдийг өмгөөлье. Учир нь бид 2 их дотно болоод байгаа юм.

Залхуурал. Ер яг ойрхноос тулаад харьцах юм бол залхуурал ч ер нь бас л зайлшгүй хэрэгтэй зүйл бололтой юм аа. Ядрах гэдэг бол залхуурахын хүнд хэлбэр нь буюу шууд бие махбод болон физиологиор дамжин илэрж байгаа хэлбэр нь юм байна. Харин залхуурал гэдэг тухайн зүйлийг хийх нь зайлшгүй шаардлагагүй зүйл биш гэдгийг заавал бие махбодоороо туршин үзэж байж ядрах албагүйгээр хүний тархины гүнээс мэдээллэж байгаа процесс юм байна. Ер нь ч тэгээд цаг болон оронзайгаа олоод залхуураад сурчихсан хүмүүс бас цаг, оронзайгаа олоод ажилсаг байж чаддаг юм байна... Тэгдэг юм байна. Тийм юм байна. Ийм юм байна. Юм байна. Залхуурал бол дажгүй эд юм байна...

"Ядуурал бол залхуурсны шан" гээд Гөте хэлчихсэн байдаг. Гэхдээ энэ бол "Залхуурсны шан нь ядуурал мөн" гэсэн үг бас биш шүү хүмүүсээ. Үүнийг өөрснөө ялгаж салгаж ойлгоно биз. Ямар би энд логик тэгшитгэл бичиж ялгааг нь тайлбарлалтай биш.

Залхуурсны шан юу ч байж болно доо. Сайн талаасаа бол мэргэн ухаан, гайхамшигт санаа, ажилсаг байдал, ховор авьяас, сэтгэл санааны саруул байдал...
Харин тааруухан талаасаа бол: хэтэрхий хэнхэг хүмүүсийн чамд өгсөн тааруухан "үнэлгээ", зөв буруу нь тогтоогдоогүй боловч чамд оногдсон (хэн нэгэн хүний чамд оноож өгсөн) ажлын тааруу үр дүн...

За тэгээд залхуурсны бас нэг "шан" бол энэ бичлэг ингээд дуусаж байгаа явдал юм шүү дээ. Товчхон байх нь юу юу ч билээ дээ Чехов нэг мундаг үг хэлчихсэн байдаг шүү. Тийм учраас юм товчхон байсан нь дээр гээд залхуурж байгаагаа далдлаад энэ бичлэгээ дуусгая даа.

Хүмүүс ээ залхуурлыг хүндэл. Хариуд нь тэр юуг та нарт бэлэглэнэ гээч?

Эргэцүүлэхүйн цагаан толгой

Хэт туйлшранхан тодорхойлох нь:
Философи хийгээд эргэцүүлэл гэдэг бол энгийн зүйл бөгөөд сонгож авсан аливаа үгийн "амьдрал" хэмээх үгтэй хэрхэн агуулгаар холбогдохыг олох явдал юм.

Жишээ:
- Машин - Амьдрал
Амьдралын замаар машинтай хурдлан давхиж явах сайхан. Гэхдээ бензин болоод тормосны тухайд наад захын мэдлэггүй бол танд машинаасаа буугаад алхахыг зөвлөж байна.
- Уул - Амьдрал
Амьдрал уул шиг. Уул руу мацахад хэцүү бас романтик. Уулнаас буухад бүр хэцүү. Түүнийг реализм
- Галт тэрэг - Амьдрал
Зарим хүмүүсийн амьдрал яг галт тэрэг шиг. Тэд хурдан бас аюулгүй явдаг боловч зөвхөн зам тавигдсан газраар л явдаг.

Оддын өвчин

Биеэ тоох гэдэг байгаагийн минь хажууд юу ч биш
Би өөрийгөө бүүр гайхан бишрээд цөхрөхдөө шүтэж байна
Би өөрөө өөрийнхөө улаан фен
Чи бас миний фен болох уу?

Тайлбар: Энэ бичлэгийн шүлэг нь далдаганахуй, гарчиг нь хошигнохуй, бүрнээрээ "хүний дургүй хүргэхүй" болой.

Пост модерн Ромео Жульета

Шекспирийн алдарт "Ромео Жульета 2"-г пост модерн маягаар бичиж үзвэл ямархуу маягийн юм болох бол? Магадгүй пост модерн сэтгэлгээнээс Ромео Жульета гарч ирэхгүй ч байж болох юм. Ямар ч гэсэн гол санаан дээр нь шүлгийн бичлэгийн хэв загварыг нь өөрчлөөд үзье...

Мэдээж бүх хэсгийг нь бичихгүй. Зарим нэг хэсгийг нь өөрчлөх гэж оролдох нь:

Мэдрэмж тээвэрлэх

Огт мэдэхгүй дууг анх удаагаа сонсох гээд сонгож авна. Чихэвчээр сонсвол ер нь дээр. Дууг нь маш чангаар тавьчихаад дахин дахин сонсохдоо тэр дуугаар дамжин над руу орж байгаа бүх зүйлийг нь ховх сорон өөрийнхөө дотор үлдээхээр тэмүүлэнгээ тэмүүлэлээ хэзээ ч төгөлдөр болохгүйд харамсан тачааданхан сонссоор ухаан балартах юм уу эргэцүүлэн бодох ямар ч тэнхээгүй болсон үедээ чихэвчээ салгах хэрэгтэй. Тэр дуунд өнөөдрийн гэгдэх бүх л зүйлийг шингээхийг чармайлаа...

Ном

Ойрд ном унших үнэн дургүй болоод байна шүү. Зориг хүрэхгүй байгаа юм уу залхуураад байгаа юм уу бүү мэд ямар ч сонирхол алга. Урьд нь яаж шимтэж уншдаг байсанаа бодохоор инээд ч хүрэх шиг.

Нэг найз маань намайг ид уншдаг байх үеэр нэг удаа ном унших ёстой дургүй гэдгээ хэлж байж билээ. Тэгэхэд би гайхаад л өнгөрсөн лөө. Тэнэг юм болж гэж бодох юм. Найзыгаа ойлгоогүй л явж байж. Дараа нь бас нэлээн хэдэн найз маань ном унших бас л дургүй, яаж ч хичээгээд нойр нь хүрээд байдагаа хэлэхэд нь яагаад тэгээд байдаг юм бол? гэсэн бодол хальт төрсөн нь сүүлд сэтгэхүйн орон зайд маань нэлээн зайг эзлээд тэр ном унших дургүй байдаг нууцад нь нэвтрэхсэн гэж бодоод явж байтал нэг мэдсэн би гэдэг хүн өөрөө ном унших ямар ч дургүй болчихсон байх юм. Ном унших ямар ч сонирхолгүй байх гоё юм аа. Бөөн эрх чөлөө!

Ташуур мэт үг

Цаг хугацааны хуучнаас өв болон ирсэн нооргуудаасаа олз олсоор л байна. Нэг хэсэг ийм юм бодож амьдарж байсан байх юм. Одоо бол ийм юм бодохтой үгүйтэй л байна. Одоо бол бодохгүй "зүгээр л" тооцоолдог, туршлага, онолд найддаг, оролддог, шамддаг тийм л хүн болчихож дээ. Тэгэхлээр доорх үг бол надад хувьдаа их сонин байна.

Зогсоод дадчихсан хүний хувьд
Урагшилж байх нь чухал.
Урагшлаад дадчихсан хүний хувьд
Урагшлах хурд нь чухал.

Найзууд

Бараг л дөнгөж оюутан болсон хойноо юм уу даа? Нэлээн хэдэн жилийн өмнө ингэж биччихсэн байсан маань нооргон дундаас маань олддог байна шүү.

"Аль ч цаг үед найзууд гэдэг нэг нэгэнтэйгээ нийцэн зохицох ёстой нэгэн бэрхшээл болон оршсоор авай."

Юу ч гэмээр юм бэ дээ? Бас л сонин юм бичсэн байгаа шүү энэ хүүхэд :D

Хамгийн шилдэг нь

Хамгаас шилдэг нь байгаарай гэж чи надад хэллээ.
Хамгаас шилдэг нь байхыг би хүсэхгүй ээ.
Хамгаас шилдэг нь байх гэсэн хэн нэгний
Хамгийн нандин хүслийг унтраахгүй ээ.

Ноорог шүлгүүд

Ноорог шүлгүүдээ хэсэг зуурдаа блог дээрээ бичиж байя. Нооргууд төгөлдөр бүтээл байх нь олонтаа. Нарийндаа бол аугаа бүтээлүүд бүгд л ноорогууд!

Өнөөдрөөс...

Гэнэн насаа гэрийн даалгаврын төлөө шаналж өнгөрөөнө.
Хэрцгий.

Хадаг - сэтгэгдлийн үргэлжлэл

Хадаг киноны тухай сэтгэгдлээ үргэжлүүлье. Жаахан дэгсдүүлсэн байж магадгүй шүү. Эхлэл нь энд бий.

Баагий яагаад татаж унаад байдаг вэ? Орон зай, цаг хугацааны алсад байгаа аймшигт зүйлсийг мэдээд татдаг байх. Гэр нь үгүй болно гэдгийг киноны эхний хэсэг дээр урьдчилан мэдэж татдаг... Дараа нь татдаг хэсгүүд нь мөн л миний таамаглалыг батлана.

Баагий өөрийгөө хэн гэдгийг мэддэг. Харин удган мэддэггүй. Удган зүгээр л түүнийг амьд байлгах гээд л байдаг. Өвөө нь ч гэсэн мэддэггүй. Өвөө нь өнөөдрийн төлөө шаналж байхад Баагий маргаашийн төлөө уцаарлаж байдаг. Модны доор өвөөтэйгээ ярилцдаг хэсэг дээр...

Бол

Хүлээц бол ялагдал.
Ялалт бол тэчьяадал.
Маргааш бол тэвчээр.
Өнөөдөр бол тэмтрэхүй.
Маргаан бол зохицохуй.
Мартагдах бол оршихуй.
Үхэл бол ангижрал.
Үргэлж гэдэг бол тэнэглэл.
Цаг хугацаа өөрөө харанхуй!
Цаана нь юу байгаа нь зүгээр л харагдахгүй!

Танил дотно стресс

Тансаг нь дэндүү танил дотно стресс. Хэзээ ч мөхөшгүйн яруу тод жишээ! Хэдэн ч удаа яргалал, хүчирхийлэл, үгүйсгэлд өртөж байв даа энэ стресс. Хэзээнээс байсан энэ стрессийг хүлээн зөвшөөрөх бас хүндлэн бөхөлзүүштэй.

Сэтгэл гэж эрхтэн гэж хэн нь ч билээ хэлж чадсан хэрнээ. Стресс гэдэг эрхтэн гэж яагаад хэлсэнгүй вэ. Ямар гомдмоор хорвоо вэ? Эрхэлж хамтдаа өссөн энэ хоёрыг ингэж юунд ялгаж алагчилна вэ?

Өмнөх бичлэгээ шүүмжлэхүй

Шүүмжлэлээр дамжуулж бүтээснээс дутахааргүй таашаал амсаж болно.
Гагцхүү тэр таашаалыг бусдад найр тавин бусдыг амсахыг хүлээх хэрэг юун...

Мэтгэлцээн үргэлжилж байгааг сонордуулж байгаадаа таатай байна. За ингээд няцаалтын илтгэл тавигдах гэж байна.
Няцаалтын илтгэлийн нэгдүгээр аргумент: Чи юу юм бэ?

Хадаг

Хадаг гэдэг киноны тухай өөрийнхөөрөө өгүүлэх гэж оролдох ину...

Сураг болоод алдрыг нь олонтаа сонсож байсан болохоор шохоорхож л явлаа. Монголд албан ёсоор нээлтээ хийгээд гаргах үед нь үзэхсэн гэсээр байтал театраас буучихсан байсан болохоор нь үзэх боломж гарах болов уу гэж айж байсан ч ганцаараа сууж байгаад ганц удаа үзэх боломж гарсан даа.

Үзээд дуусангуут төрсөн сэтгэгдэл:

Блог бичих сайхан

Блог бичих сайхан.
Бичихгүй байх нь бас сайхан.
Аль аль нь сайхан.
Аль алинийг нь хэтрүүлэхгүй байх нь бүр сайхан...

Утгагүй

Утгагүй. Бүх юм утгагүй. Бид утгагүй. Тэд утгагүй.
Би утгагүй. Чи утгагүй. Бид 2 утгагүй.
Утга мөрөөдөх ч хэрэг үгүй. Угаасаа утга гэж үгүй. Утгатай байх гэж оролдох нь үргэлжид оролдлого төдий л байна.