Аквариум

Өлзийтөгс нэртэй аятайхан эмэгтэй зохиолчийн "Аквариум" гэдэг өгүүллэгийг анх жил гаруйн өмнө уншиж билээ. Тэгэхэд юу ч ойлгоогүйгээр барам тааруухан өгүүллэг гэсэн дүгнэлттэй хоцорсон доо. Олны хөлийн газар тухгүй уншсан болохоор дахин нэг уншаад үзье гэж бодоод хэдэн сарын өмнө дахин нэг уншлаа.

Усан тэнэг байх эрх чөлөө

Хүн бүр суут мэргэн ухаантай төрдөг. Тэр үед суут ухаан эгэл ухаан байдаг.
Тэгээд нэг мэдэхэд эгэл ухаан гэдэг дорой ухаан болдог. Эгэл гэдэг үгэнд дийлэнх олонхийн шинж чанар багтаж байдаг. Хүмүүсийн дийлэнх олонх нь "эгэл" учраас хүмүүсийн дийлэнх "эгэл ухаантай" болжээ. Тэр эгэл гэдэг нь ямартаа ч суут гэдэг утгыг илэрхийлэхгүй байна...

Ус агаар мэт дутаж байгаа нэгэн эрх чөлөөг тунхаглая!
Усан тэнэг байх эрх чөлөөг!
Би мөрөөдөөгүй байна!
Би дурсаж байна. Би дурсаж байна.
Би дурсамжийнхаа гүнд байгаа шаналалын мэдэрч байна.
Ухаантай төрчихөөд ухааны төлөө гэж
Уруу зүг уралдаж байгаагаа гайхаж байна...

Бас л өөр маргааш

Бас л өөр нэг жаал:
Маргааш би дурлахгүй ээ.
Маргааш би бүтэн нойртой хононо.
Магад өнөөдөр л дурлал намайг ээрж залхаана.
Маргааш би дурлахгүй...

Маргааш би нуугдана.
Маргааш би анзаарагдахаа больно.
Магад өнөөдөр л би түмний хараа булаанхан.
Маргааш би нуугдана...

Маргааш би яасан ч нэмэргүй.

Маргааш

Нэг жаал:
Маргааш би дурлана.
Маргааш миний нойр хулжина.
Магад өнөөдөр л таатай унтана.
Маргааш би дурлана...

Аксиоматик байгууламж ба цагаан толгойн ном

"Аксиоматик байгууламж" гэдэг нэр томъёотой дунд сургуулийн 8-р ангид байхдаа тааралдаад ямар учиртайг нь ойлгочихоод сүрхий баясаж байсан билээ. Ямар гайхалтай зохилдуулалт, уран байгууламж вэ? Дүгнэлтүүд нь гаргалгаанууд нь ямар нарийн бэ, яасан гоё хөгжиж байна вэ, одоо тэгэхлээр энэ хичээл дээр цээжлүүлэх гээд байгаа теоремууд чинь том том байшин барилганууд юм байна шүү дээ...

Гэхдээ тэр үедээ огт анзаардаггүй л байсан болохоос хамгийн анх "аксиоматик байгууламж"-тай сургуульд ороод удаагүй байхдаа танилцсанаа саяхан гиюүрч сууж байгаад гэнэтхэн ойлгов.

Өгөөч?

Яруу найргийн түүхийг яг үнэнээр нь ярьж өгөөч?
Арай гэхдээ тэр түүх чинь "яруу найрагт түүх гэж үгүй" гэж эхлэхгүй биз дээ?
      * * *
Яг над шиг амьдарч үзэх хүсэлтэн байгаа эсэхийг хэлж өгөөч?
Бас дээр нь нэмээд түүний намтрыг надад ярьж өгөөрэй.

Эрэгтэй хүний сэтгэлзүйн онцлогууд

Эрэгтэйчүүдийн хажууд эмэгтэй хүмүүс байхгүй байхад эрэгтэйчүүд эмэгтэй хүний тухай бодож байдаг. Харин хажууд нь эмэгтэй хүн байвал эрэгтэй хүн эмэгтэй хүнээс бусад зүйлийн тухай боддог.

Завсарлага

Энэ блогийг бичмээргүй санагдаад устгачих гэхээр нэг л зүрх хүрэхгүй байна. Дараа эргээд үргэлжлүүлж магадгүй гэж бодогдоод. Ямартаа ч түр завсарлалаа.

Харилцан яриан дахь парадокс

Ер нь надад лав парадоксийг харилцан ярианд хэрэглэх нь маш их таашаал төрүүлдэг ба хошигнолын нэг өвөрмөц хэлбэр гэж боддог. (Ийм хүн байна уу?) Гэхдээ олонх тохиолдолд харилцан ярилцах явцад ямар гоё парадокс урлагдсаныг харилцагч маань ойлгохгүй өнгөрөөдөг учраас мөн миний яагаад баярлан мишээж байгааг мэддэггүй :) Заримдаа парадокс яг л цэвэр тэнэглэл шиг сонсогддог л доо ер нь :P

Харилцан ярианд үүссэн парадоксууд мартагдах нь амархан байдаг тул санаанд орж байгаагаа өгүүлье:

Би дуртай

Дөнгөж мэдсэн юмандаа би дуртай.
Дөнгүүрээс цаахна мэдвэл сонгож чадсандаа би дуртай.
Сонгож чадаад удвал бүгдэд дуртай
Бүгдэд дуртай болоод уйдвал ...
Мэдэхгүй юм даа лав л одоогийн байдлаар тэр хүрж үзээгүй л байна...

Ингээд бодохоор ямар нэгэн юманд дуртай байна гэдэг бол танин мэдэхүйн сул талын илрэл юм уу даа?

Парадокс ба төөрөгдөл

"Парадокс" гээд логикийн сонирхолтой сэдэв бий. Амны зугаа болгоод өнгөцхөн хэдэн зүйл хөндөх нь...

Парадокс бол эргэцүүлэн "хүлхэхэд" яг л амтат чихэр лугаа. Харин хэтэрхий ихээр хүлхвээс "шүдэнд" халтай гэж хашгирмаар байх юм. Парадокс ч тэгэж байгаад ер нь янзтай сонирхолтой эд шүү. Парадокс гэдгийн албан ёсны тодорхойлолтыг санахгүй байгаа ч "өөрөө өөрийгөө үгүйсгэсэн өгүүлэмж" гэчихвэл яадаг юм бол? Эсвэл арай хэнхэгээр "рекурсив мөнхийн үгүйсгэл" гэх юм уу...

Парадоксын цагаан толгой бол яалт ч үгүй "Худалчийн парадокс" билээ. Бас өөр нэг сурах бичиг бүхэнд байдаг алдартай жишээ бол "Үсчний парадокс" буюу ерөнхий тохиолдолд "Расселийн парадокс". Гэхдээ энэ бүхний тухай мэдээж энд дурдахгүй. Эхлээд хэдэн жишээ:

Парадокс - 1:
"Чарльз Чаплинтай хэн адилхан бэ?" гэсэн тэмцээн болоход жинхэнэ Чаплин нууцаар оролцоод 2-р дугаар байранд оржээ.

Суут мэргэн залхуурал

Нэг юм өмгөөлөн дуугарна аа. Юу байж болох уу? Юу ч байсан яахав. Урьд стрессийг өмгөөлж байлаа. Өнөөдөр залхуурал гэдэг этгээдийг өмгөөлье. Учир нь бид 2 их дотно болоод байгаа юм.

Залхуурал. Ер яг ойрхноос тулаад харьцах юм бол залхуурал ч ер нь бас л зайлшгүй хэрэгтэй зүйл бололтой юм аа. Ядрах гэдэг бол залхуурахын хүнд хэлбэр нь буюу шууд бие махбод болон физиологиор дамжин илэрж байгаа хэлбэр нь юм байна. Харин залхуурал гэдэг тухайн зүйлийг хийх нь зайлшгүй шаардлагагүй зүйл биш гэдгийг заавал бие махбодоороо туршин үзэж байж ядрах албагүйгээр хүний тархины гүнээс мэдээллэж байгаа процесс юм байна. Ер нь ч тэгээд цаг болон оронзайгаа олоод залхуураад сурчихсан хүмүүс бас цаг, оронзайгаа олоод ажилсаг байж чаддаг юм байна... Тэгдэг юм байна. Тийм юм байна. Ийм юм байна. Юм байна. Залхуурал бол дажгүй эд юм байна...

"Ядуурал бол залхуурсны шан" гээд Гөте хэлчихсэн байдаг. Гэхдээ энэ бол "Залхуурсны шан нь ядуурал мөн" гэсэн үг бас биш шүү хүмүүсээ. Үүнийг өөрснөө ялгаж салгаж ойлгоно биз. Ямар би энд логик тэгшитгэл бичиж ялгааг нь тайлбарлалтай биш.

Залхуурсны шан юу ч байж болно доо. Сайн талаасаа бол мэргэн ухаан, гайхамшигт санаа, ажилсаг байдал, ховор авьяас, сэтгэл санааны саруул байдал...
Харин тааруухан талаасаа бол: хэтэрхий хэнхэг хүмүүсийн чамд өгсөн тааруухан "үнэлгээ", зөв буруу нь тогтоогдоогүй боловч чамд оногдсон (хэн нэгэн хүний чамд оноож өгсөн) ажлын тааруу үр дүн...

За тэгээд залхуурсны бас нэг "шан" бол энэ бичлэг ингээд дуусаж байгаа явдал юм шүү дээ. Товчхон байх нь юу юу ч билээ дээ Чехов нэг мундаг үг хэлчихсэн байдаг шүү. Тийм учраас юм товчхон байсан нь дээр гээд залхуурж байгаагаа далдлаад энэ бичлэгээ дуусгая даа.

Хүмүүс ээ залхуурлыг хүндэл. Хариуд нь тэр юуг та нарт бэлэглэнэ гээч?

Эргэцүүлэхүйн цагаан толгой

Хэт туйлшранхан тодорхойлох нь:
Философи хийгээд эргэцүүлэл гэдэг бол энгийн зүйл бөгөөд сонгож авсан аливаа үгийн "амьдрал" хэмээх үгтэй хэрхэн агуулгаар холбогдохыг олох явдал юм.

Жишээ:
- Машин - Амьдрал
Амьдралын замаар машинтай хурдлан давхиж явах сайхан. Гэхдээ бензин болоод тормосны тухайд наад захын мэдлэггүй бол танд машинаасаа буугаад алхахыг зөвлөж байна.
- Уул - Амьдрал
Амьдрал уул шиг. Уул руу мацахад хэцүү бас романтик. Уулнаас буухад бүр хэцүү. Түүнийг реализм
- Галт тэрэг - Амьдрал
Зарим хүмүүсийн амьдрал яг галт тэрэг шиг. Тэд хурдан бас аюулгүй явдаг боловч зөвхөн зам тавигдсан газраар л явдаг.

Оддын өвчин

Биеэ тоох гэдэг байгаагийн минь хажууд юу ч биш
Би өөрийгөө бүүр гайхан бишрээд цөхрөхдөө шүтэж байна
Би өөрөө өөрийнхөө улаан фен
Чи бас миний фен болох уу?

Тайлбар: Энэ бичлэгийн шүлэг нь далдаганахуй, гарчиг нь хошигнохуй, бүрнээрээ "хүний дургүй хүргэхүй" болой.

Пост модерн Ромео Жульета

Шекспирийн алдарт "Ромео Жульета 2"-г пост модерн маягаар бичиж үзвэл ямархуу маягийн юм болох бол? Магадгүй пост модерн сэтгэлгээнээс Ромео Жульета гарч ирэхгүй ч байж болох юм. Ямар ч гэсэн гол санаан дээр нь шүлгийн бичлэгийн хэв загварыг нь өөрчлөөд үзье...

Мэдээж бүх хэсгийг нь бичихгүй. Зарим нэг хэсгийг нь өөрчлөх гэж оролдох нь:

Мэдрэмж тээвэрлэх

Огт мэдэхгүй дууг анх удаагаа сонсох гээд сонгож авна. Чихэвчээр сонсвол ер нь дээр. Дууг нь маш чангаар тавьчихаад дахин дахин сонсохдоо тэр дуугаар дамжин над руу орж байгаа бүх зүйлийг нь ховх сорон өөрийнхөө дотор үлдээхээр тэмүүлэнгээ тэмүүлэлээ хэзээ ч төгөлдөр болохгүйд харамсан тачааданхан сонссоор ухаан балартах юм уу эргэцүүлэн бодох ямар ч тэнхээгүй болсон үедээ чихэвчээ салгах хэрэгтэй. Тэр дуунд өнөөдрийн гэгдэх бүх л зүйлийг шингээхийг чармайлаа...

Ном

Ойрд ном унших үнэн дургүй болоод байна шүү. Зориг хүрэхгүй байгаа юм уу залхуураад байгаа юм уу бүү мэд ямар ч сонирхол алга. Урьд нь яаж шимтэж уншдаг байсанаа бодохоор инээд ч хүрэх шиг.

Нэг найз маань намайг ид уншдаг байх үеэр нэг удаа ном унших ёстой дургүй гэдгээ хэлж байж билээ. Тэгэхэд би гайхаад л өнгөрсөн лөө. Тэнэг юм болж гэж бодох юм. Найзыгаа ойлгоогүй л явж байж. Дараа нь бас нэлээн хэдэн найз маань ном унших бас л дургүй, яаж ч хичээгээд нойр нь хүрээд байдагаа хэлэхэд нь яагаад тэгээд байдаг юм бол? гэсэн бодол хальт төрсөн нь сүүлд сэтгэхүйн орон зайд маань нэлээн зайг эзлээд тэр ном унших дургүй байдаг нууцад нь нэвтрэхсэн гэж бодоод явж байтал нэг мэдсэн би гэдэг хүн өөрөө ном унших ямар ч дургүй болчихсон байх юм. Ном унших ямар ч сонирхолгүй байх гоё юм аа. Бөөн эрх чөлөө!

Ташуур мэт үг

Цаг хугацааны хуучнаас өв болон ирсэн нооргуудаасаа олз олсоор л байна. Нэг хэсэг ийм юм бодож амьдарж байсан байх юм. Одоо бол ийм юм бодохтой үгүйтэй л байна. Одоо бол бодохгүй "зүгээр л" тооцоолдог, туршлага, онолд найддаг, оролддог, шамддаг тийм л хүн болчихож дээ. Тэгэхлээр доорх үг бол надад хувьдаа их сонин байна.

Зогсоод дадчихсан хүний хувьд
Урагшилж байх нь чухал.
Урагшлаад дадчихсан хүний хувьд
Урагшлах хурд нь чухал.

Найзууд

Бараг л дөнгөж оюутан болсон хойноо юм уу даа? Нэлээн хэдэн жилийн өмнө ингэж биччихсэн байсан маань нооргон дундаас маань олддог байна шүү.

"Аль ч цаг үед найзууд гэдэг нэг нэгэнтэйгээ нийцэн зохицох ёстой нэгэн бэрхшээл болон оршсоор авай."

Юу ч гэмээр юм бэ дээ? Бас л сонин юм бичсэн байгаа шүү энэ хүүхэд :D

Хамгийн шилдэг нь

Хамгаас шилдэг нь байгаарай гэж чи надад хэллээ.
Хамгаас шилдэг нь байхыг би хүсэхгүй ээ.
Хамгаас шилдэг нь байх гэсэн хэн нэгний
Хамгийн нандин хүслийг унтраахгүй ээ.